falling inlove with my best friend..

(first post tagalish)
Have you ever fall inlove with your bestfriend?
well, i am. when i was in 1st year high school, i experienced this freak emotion. actually he is my first love. "first love.. never dies (nyahahah)" he is my bestfriend. he is always there when i need him, assignments, cheating, happy momments, sad momments, giving advices, sharing momments in our past, food trip, etc. vice versa. our classmates thought we have relationship because of our sweet bonding (ayyiihhh kilig ako!)
then, dumating yung time na nag-away kami.. isang pambatang dahilan.. ang babaw pero di ko maintindihan kung bakit ako umiyak. my classmate asked me, "mahal mo ba sya?" sagot ko naman "hindi ah! bestfriend kaya kami" then i asked my self, "mahal ko nga ba? bakit ako umiiyak?"; "siguro kasi 1st time kong magkaroon ng bestfriend."
sino nga naman ang hindi mahuhulog, mabait, caring, mapagmahal, malambing, makulit, gwapings pa. onetime, napabilib nya ako.. nung nagshare sya ng past nya sakin.. sobra akong naamaze sa katatagan nya, dumaan din ako sa ganun.. pero parang di ko kaya ang mga kinaya nya.. dun ako lalong nahulog sa kanya.
"hmm panu nga ba kantahin to?" tanong ko sa kanya.. "ndi naman kasi ganyan amina nga." "di ko man maamin, ikaw ay mahalaga sa akin. di ko man maisip sa pagtulog ikaw ang panaginip..." (uso ang song na alipin, ayun hehe kakilig nung kinanta nya yan.) may kasama pang lambingan (hahahah parang mag on talaga)
tuwing vacant classes, dun kami nakatambay sa landings then iiwan namin bag namin na magkatabi. at kapag magkahiwalay ang bag namin, ibigsabihin nun.. magkagalit kami.. sabay asar nila. "uyy LQ!"
sabay kami umuuwi, naglalakad and onetime, may nadaanan kami,, asar ng bata.. "uy shota sila" kunwari nalang hindi namin narinig. matino kami pag umuuwi onting asaran, biruan, kantsawan, pagbabalik sa nangyari sa skul kanina at kung anu anu pa..
isang araw, gulat ako.. sobrang lambing, nagshashare kami sa water, nung cut ang classes, tumambay muna kami sa jeep, nagpapabili ako ng juice, binibigay nya inumin nya sakin., hindi ko tinanggap ayun,, nasabihan ako na "ang arte mu" hindi nya alam pa keme ku lang yun.. 1st time in the history na pinayungan ako sabay paypay habang naglalakad pauwi. feeling ko tuloy, sumasagala ako. sabagay, tanghaling tapat super init. "buti ka pa may payong sa bag, ako wala. bakit ka ba nagpapayong? alisin mu nayan di na mainit" sumagot sya. "ayoko nga edi nasunog balat ku, ayawan mu pa ako" nashock ako sa sagot nya, alam nya na may feelings ako para sa kanya, napatingin ako sa kanya sabay ngiti nya sakin sabi nya "kilig" nyahahaha kakilig nga naman..
eh kamusta ang away bati factor? dami nadin kami napag awayan, pero ndi natatapos ang araw na ndi kami nagkakabati, pinakamatagal naming away? tumagal ng isang buwan.
.natapos ang 1st year pero hindi dun nagtatapos ang aming friendship..
meong momments nung 2nd year. meon ngang "END UP OF FRIENDSHIP" dun ako humagulgol ng sobra.. tagal namin pinundar masisira ng ganun ganun lang? then nalaman ko na hindi sya yun,, pinsan nya.. nahiya tuloy sya sakin nyayayayahhah
..third year na! (shinortcut ko na, sobrang haba)
isa lang masasabi ko..
"standing strong padin ang friendship namin"
ayun lang end.
haba noh??
isa din pla patutunguhan..
"FRIENDSHIP THAT WILL LAST FOREVER"